অতিমাত্ৰা চিন্তা, চিন্তা আৰু অনিশ্চয়তা: আত্ম-অনুসন্ধানৰ গাইড

এটা মেছেজৰ কোনো উত্তৰ নাথাকে

আপুনি এটা মেছেজ পঠালে আৰু কোনো উত্তৰ অহা নাই। বন্ধু বা সংগীৰ ভূমিকাক প্ৰত্যাখ্যান কৰা অনুভৱ হয়, আৰু মনটোৱে আওৰাই থাকে, ‘তেওঁলোকে মোৰ কথা চিন্তা নকৰে।’

সৃষ্টিকৰ্তাক স্মৰণ কৰা

অভিজ্ঞতাৰ বাবে খেলখনত প্ৰৱেশ কৰা সৃষ্টিকৰ্তাক মনত পেলাওক। অপেক্ষা আৰু প্ৰত্যাখ্যানৰ ভয় এই দৃশ্যটোৰেই অন্তৰ্গত; তেওঁলোকে আপুনি কোন সেইটোৰ সমগ্ৰ বৰ্ণনা নকৰে। আনজন ব্যক্তিয়েও একেটা উৎসৰ অংশীদাৰ। তাৎক্ষণিক উত্তৰ বিচাৰিবলৈ আপুনি খেলখন পুনৰ লিখিব নোৱাৰে, আৰু তেওঁলোকে কিয় উত্তৰ নিদিলে সেয়া এতিয়াও নাজানে।

খেলৰ ভিতৰত অংশগ্ৰহণ কৰা

এই স্মৃতিৰ পৰাই এটা স্পষ্ট অনুসৰণ, বা আপোনাৰ সন্মুখৰ কাৰ্য্যকলাপলৈ ঘূৰি অহাৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে। হয় আনফ’ল্ডিং গেমৰ ভিতৰত অংশগ্ৰহণ। মন কৰক আপোনাৰ সঁহাৰিয়ে সংযোগ প্ৰকাশ কৰে নে পৰৱৰ্তী দৃশ্যটোক জোৰকৈ লোৱাৰ প্ৰচেষ্টা।

মন যদি নিস্তব্ধ হৈ নাথাকে তেন্তে কি হ’ব?

শিক্ষাদানটোৱে গোটেই খেলখন নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ ভূমিকাটোৰ দাবী মুক্ত কৰাৰ সৈতে এটা নিস্তব্ধ মনক সংযোগ কৰে। এটা সাধাৰণ দৃশ্যৰ পৰা আৰম্ভ কৰক আৰু সেই দাবীটো লাহে লাহে পৰীক্ষা কৰক। “মই সৃষ্টিকৰ্তা” বুলি আওৰাই মৌনতা জোৰ কৰিব নোৱাৰি। যদি প্ৰতিফলন অস্বস্তিকৰ বা আৱৰি ধৰে, তেন্তে বন্ধ কৰি সাধাৰণ কাৰ্য্যকলাপ বা উপযুক্ত সমৰ্থনলৈ উভতি যাওক।

এটা সময়ৰ ভিতৰত আন এটা সময়

বিংশোত্তৰী জ্যোতিষত মহাদশাৰ ভিতৰত অন্তৰ্দশা আৰু সৰু সময়খণ্ড থাকে। বৃহস্পতিৰ সম্পূৰ্ণ মহাদশা 16 বছৰ; শনিৰ 19 বছৰ। জন্মৰ সময়ত আৰম্ভণিৰ বিন্দু বেলেগ হয়। এই পৰম্পৰাগত সময়বোৰ আপোনাৰ বাবে ভৱিষ্যদ্বাণী নহয়।